Alinea 84 Parket bij de Hoge Raad 6 april 2012

23. Het hof heeft met zijn overweging "het redelijk te achten" de Tennisvereniging in de in 2005 ontstane situatie niet langer aan de in 1982 gesloten overeenkomst gebonden te achten en die overeenkomst als uitgewerkt te beschouwen, een onjuiste maatstaf aangelegd bij de beoordeling van het verweer van de Tennisvereniging tegen de op de overeenkomst gegronde vordering van [eiser] c.s. Een "gewone" redelijkheidstoets, zoals door het hof gehanteerd, is een andere maatstaf dan die welke in de meer terughoudende woorden "naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar" tot uitdrukking is gebracht in art. 6:248 lid 2 BW dat het hof kennelijk aan zijn oordeel ten grondslag heeft gelegd nu ontbinding van de overeenkomst op de voet van art. 6:258 BW niet aan de orde was, waarbij aantekening verdient dat voor deze laatste bepaling een vergelijkbare terughoudende maatstaf geldt al wordt daarin niet gesproken van "onaanvaardbaar". Ik verwijs in dit verband naar HR 25 februari 2000, LJN AA4942, NJ 2000/471, m.nt. ARB. Uw Raad overwoog dat de rechtbank in haar in cassatie bestreden vonnis ("kennelijk") het beroep op de imprévision-regeling van art. 6:258 BW heeft opgevat als een beroep op de redelijkheid en billijkheid van art. 6:248 lid 2, en vernietigde het vonnis omdat de rechtbank de maatstaf "niet redelijk" hanteerde en niet de meer terughoudende maatstaf "naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar". Zie ook HR 19 november 1993, LJN ZC1152, NJ 1994/156, waar uw Raad met betrekking tot art. 6:258 BW overwoog dat terughoudendheid is geboden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1469cd8777d6e98ebbdb73788216ffe52809022261a42d9dd44932ac32fbee73 | shasum -a 256