Alinea 83 Parket bij de Hoge Raad 10 april 2012

6.8. Het Hof heeft dit kader niet miskend. Bij de beoordeling van de vraag of 's Hofs oordeel begrijpelijk is, stel ik voorop dat het hier niet gaat om een op basis van de overgelegde stukken gevoerd verweer met betrekking tot de detentiegeschiktheid van de verdachte, maar om een verzoek tot het laten verrichten van onderzoek naar die detentiegeschiktheid. De vraag is dus niet of het Hof gezien de overgelegde stukken kon oordelen dat de verdachte detentiegeschikt is, maar of het oordeel van het Hof dat het bedoelde onderzoek niet noodzakelijk is, gezien die stukken begrijpelijk is. Op de terechtzitting in hoger beroep van 3 februari 2010 heeft het Hof het onderzoek voor onbepaalde tijd geschorst in afwachting van de rapportage omtrent de detentiegeschiktheid van de verdachte. Kennelijk achtte het Hof op dat moment een dergelijke rapportage wel degelijk van belang. Vervolgens is op de terechtzitting in hoger beroep van 12 november 2010 gebleken dat nog geen opdracht was gegeven tot een onderzoek naar verdachtes detentiegeschiktheid en heeft de raadsman een aantal stukken overgelegd om het standpunt van de verdediging dat de verdachte niet detentiegeschikt is, te onderbouwen. Het Hof heeft geoordeeld dat deze stukken geen aanleiding vormen te veronderstellen dat de verdachte detentieongeschikt zou zijn. Deze stukken bevatten informatie omtrent de MS waaraan de verdachte lijdt en de lichamelijke en psychische gevolgen die de verdachte van deze ziekte ondervindt. Het komt mij voor dat die gevolgen een detentie uiterst problematisch maken. Daar komt bij dat die persoonlijke gevolgen uitzonderlijk zijn, zodat de vraag is of binnen de gevangenismuren voldoende mogelijkheden bestaan om in dit individuele geval zorg te dragen voor detentieomstandigheden die als menswaardig kunnen worden aangemerkt. Het beroep op de ambtshalve bekendheid van het Hof met het feit "dat het gevangeniswezen zeer wel in staat is om personen met een slechte fysieke conditie als zodanig te accomoderen", komt mij daarom te mager voor. De vraag is immers of wat in het algemeen wellicht wel voor juist kan worden gehouden, in dit specifieke geval opgaat.(7) Ik wijs er daarbij op dat het Hof er gezien zijn overwegingen serieus rekening mee houdt dat tijdens de detentie, op grond van een dan uitgevoerde beoordeling van de detentiegeschiktheid, zal moeten worden ingegrepen om "met de fysieke gesteldheid van de verdachte onverenigbare aspecten van detentie" te voorkomen. Al met al acht ik 's Hofs oordeel dat een onderzoek naar de detentiegeschiktheid van de verdachte niet noodzakelijk is, niet zonder meer begrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f5af7e2dcb970b40c60f7c54c84be5ade38174f73f8dc530328a44cb6900ae5b | shasum -a 256