Alinea 90 Parket bij de Hoge Raad 4 mei 2012

Naar mijn mening biedt het functionele daderschap onvoldoende grond [eiser] als overtreder aan te merken. Nog daargelaten dat de genoemde uitspraak van de Afdeling de overtreding van een voorschrift betrof dat tot een ieder was gericht(22) en een dergelijk voorschrift mijns inziens méér ruimte laat voor een functioneel daderschap dan een voorschrift dat tot één welbepaalde (rechts)persoon (zoals in casu de geadresseerde van de aanschrijving) is gericht, meen ik dat het handelen en nalaten van een vereniging van eigenaren niet in de "machtssfeer" van de individuele appartementseigenaar liggen. Volgens de hiervóór (onder 2.9) reeds genoemde jurisprudentie van de Afdeling bezit immers uitsluitend de vereniging van eigenaren de bevoegdheid voorzieningen ten aanzien van de gemeenschappelijke gedeelten te treffen. Daaraan doet mijns inziens niet af dat een appartementseigenaar blijkens HR 25 juni 1993, LJN: ZC1022, NJ 1993, 627, bevoegd is op de voet van (thans) art. 5:121 BW ter vervanging van medewerking of toestemming van de vereniging van eigenaren een machtiging van de kantonrechter tot het doen verrichten van onderhouds- en reparatiewerkzaamheden aan de gemeenschappelijke gedeelten te vragen. Dat een individuele appartementseigenaar aldus rechterlijke interventie kan uitlokken, impliceert niet dat de uitvoering van de betrokken werkzaamheden aan de gemeenschappelijke gedeelten in zijn "machtssfeer" liggen; in verband met de noodzaak van een rechterlijke interventie is veeleer het tegendeel het geval. Evenmin kan naar mijn mening worden gezegd dat een individuele appartementseigenaar, louter door niet een dergelijke rechterlijke interventie uit te lokken, een tekortschieten van de vereniging van eigenaren in de zin van het hiervoor opgenomen citaat zou hebben "aanvaard".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/96064dab65bde3b8b1cc6361bd638d83d859f26c15fb82d96201492f52fd88f7 | shasum -a 256