Alinea 89 Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2012

4.8. Het middel betoogt dat artikel 140 en 140a Sr zoals uitgelegd door het hof op gespannen voet staan met de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst, omdat iedere bezoeker van bijeenkomsten waar wordt opgeruid of haat gezaaid het gevaar loopt te worden gezien als deelnemer aan een criminele organisatie. De steller van het middel ziet daarbij over het hoofd dat verdachte volgens het hof niet zomaar een bezoeker was van informatieve bijeenkomsten over het gedachtegoed van fundamentalisten, maar volgens het hof deelnemer was aan organisaties die worden bestreken door artikel 140 en 140a Sr en dat het bezoeken van deze bijeenkomsten en het voorhanden hebben van geschriften onderdeel uitmaakten van het deelnemen aan die organisaties. Beperkingen op de grondrechten van de vrijheid van meningsuiting en van godsdienst zijn mogelijk en het hof heeft doen blijken dat de grens van het geoorloofde wordt bereikt wanneer men de strafwet overtreedt en wanneer een strafrechtelijke vervolging noodzakelijk is voor de bescherming van de openbare orde of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.(8) Deze situatie deed zich volgens het hof voor. Dat het hof niets heeft vastgesteld dan wel overwogen met betrekking tot de noodzaak van een strafrechtelijke vervolging, zoals de steller van het middel aan het hof verwijt, mist dus feitelijke grondslag. Het oordeel van het hof geeft geen blijk van een verkeerde uitleg van het stelsel van de bescherming van de grondrechten van het EVRM en is ook weer niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5b1d4e2f2b3ffd4f495beaab8915a52a573e680b3d0c9c8aae0ffe35bdbe8433 | shasum -a 256