Alinea 43 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012

2.12. De plaats waar (een ouder met) het kind gaat wonen, maakt deel uit van de onderhandelingen tussen de ouders over een ouderschapsplan. Langs die weg kan worden bepaald hoe de ouders vorm geven aan hun omgang met het kind en hun aandeel in de verzorging en opvoeding. Stel, bijvoorbeeld, dat een regeling tot stand is gekomen waarbij het kind het merendeel van de tijd doorbrengt bij de ene ouder en die ouder bereid en in staat is het kind op de afgesproken tijdstippen af te leveren en op te halen bij de andere ouder, dan maakt het voor de uitoefening door de andere ouder van zijn/haar recht op omgang met het kind weinig uit waar de eerstgenoemde ouder woont en waar het kind na een verhuizing woonplaats heeft: de frequentie van het contact en de wijze van omgang kunnen dan ongewijzigd blijven. Is de afstand tussen de woonplaatsen van de ouders daarentegen zodanig (geworden) dat de afgesproken of door de rechter bepaalde frequentie en wijze van contact met en zorg voor het kind niet kunnen worden gehandhaafd of niet op het juiste peil kunnen worden gebracht, dan kan het nodig zijn de zorg- en opvoedingstaken anders te verdelen of de last van het halen en brengen van het kind op een andere wijze te organiseren. In zoverre is sprake van een wisselwerking tussen de verdeling van de zorgtaken en de afspraak over de plaats waar het kind zijn hoofdverblijfplaats heeft. Voor kinderen die al wat ouder zijn is ook een mogelijkheid het contact tussen de andere ouder en kind vaker doch langs een andere weg te laten plaatsvinden, zoals via telecommunicatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dea4fdb850e2c405b6bc51516b141befe7f5ca343d5ab728df5b6b14732010bd | shasum -a 256