Citaat | Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012

Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012, ECLI:NL:PHR:2012:BW6136.

2.14. In juridische en pedagogische vakliteratuur wordt getracht criteria of een model te ontwikkelen, met behulp waarvan geschillen tussen ouders over (een verandering van) de hoofdverblijfplaats van kinderen na een scheiding kunnen worden behandeld(20). In een recent rechtsvergelijkend overzicht over child relocation heeft Bérénos materiaal bijeengebracht(21). Naast andere maatregelen komen in ouderschapsregelingen, met name in de Verenigde Staten, geografische beperkingen voor van de afstand waarover een ouder mag verhuizen, al dan niet gecombineerd met bepalingen over de termijn waarop een voorgenomen verhuizing aan de andere ouder moet worden aangekondigd. De schrijfster bepleit een zekere mate van harmonisatie. Bij dit laatste past, zo voeg ik toe, enige voorzichtigheid: een overal gelijke maximumverhuisafstand van bijv. 70 of 120 km lijkt een objectieve maatstaf, maar kan in een dunbevolkte omgeving of voor bepaalde beroepen anders uitpakken dan in een grootstedelijke regio. Het trekken van een kring rondom de voormalige gemeenschappelijke woning is meestal in het nadeel van de ouder die uit de woning vertrekt. Zodra men zich de vraag stelt waarom de vader niet meeverhuist naar de regio Oldenzaal, waar hij in de nabijheid van zijn zoon kan gaan wonen, geraakt men toch weer in een individuele belangenafweging.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/dea4fdb850e2c405b6bc51516b141befe7f5ca343d5ab728df5b6b14732010bd. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt dea4fdb850e2c405b6bc51516b141befe7f5ca343d5ab728df5b6b14732010bd, en de alinea staat in dat document op bytes 21589 tot 22941.