Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 29 mei 2012

4.16. Een vermogend man kan door allerlei oorzaken tot de bedelstaf vervallen. Hij kan door de financiële crisis in een faillissement zijn geraakt. Hij kan zijn vermogen ook in het casino hebben vergokt. Ik heb in de rechtspraak van het EHRM geen aanknopingspunten gevonden voor de stelling dat de oorzaak van het onfortuin enige rol speelt bij de invulling van het recht op rechtsbijstand. Het moet er daarom voor gehouden worden dat elke verdachte die door wat voor oorzaak dan ook over onvoldoende middelen beschikt om zelf een raadsman te betalen, recht heeft op een toevoeging. Ook zal ongeacht de oorzaak van het onfortuin hebben te gelden dat, als gratis in voldoende effectieve rechtsbijstand is voorzien, van strijd met art. 6 lid 3 sub c EVRM geen sprake is. Dat geldt dan dus ook als de financiële nood waarin de verdachte is komen te verkeren mede in de hand is gewerkt door op zich rechtmatig overheidsoptreden. Men denke aan de ten onrechte genoten uitkering die wordt stopgezet (met terugvordering van de uitgekeerde bedragen) of aan de ontdoken belasting die tot een enorme navorderingsaanslag leidt. Art. 6 EVRM staat aan dergelijk overheidsoptreden niet in de weg, ook niet als dat optreden ertoe leidt dat de verdachte zich zijn zelf gekozen, duur betaalde advocaat niet langer kan veroorloven. Dat wordt mijns inziens niet anders als dat overheidsoptreden bestaat uit de executie van een ontnemingsmaatregel of - vooruitlopend daarop - de beslaglegging op het gehele vermogen. Het Hof noemt in de bestreden beschikking geen EHRM-jurisprudentie die steun biedt aan een tegengestelde opvatting. Van dergelijke jurisprudentie is mij ook niet gebleken. Ik houd het er daarom op dat die steun in de jurisprudentie van het Hof niet gevonden kan worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/32c805bddcd9df9d1bebccbea058f340bfdad6ab2fe66dfce1631c63648f5b79 | shasum -a 256