Alinea 52 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012

2.12. De stelling onder d berust in zoverre op een deugdelijke grondslag dat algemeen bekend mag worden verondersteld dat - in verhouding tot het aantal geboorten binnen de huwelijkse periode(13) - het aantal buitenechtelijke geboorten in Nederland is toegenomen(14). Ook art. 3 en art. 7 IVRK leveren steun aan de gedachte dat een wettelijke fictie, waardoor de bescherming van het gezinsleven van de wettige ouders met het kind prevaleert boven een recht van de biologische vader (niet zijnde wettige ouder) op omgang met het kind, niet altijd en onder alle omstandigheden het meest in het belang van het betrokken kind is. Deze ontwikkeling en de aangehaalde bepalingen in het IVRK hebben niet geleid tot een verruiming van het begrip family life, in die zin dat een biologische vader die geen family life met het kind heeft kunnen vestigen omdat de wettige ouders hieraan geen medewerking verlenen, geacht moet worden toch een gezinsleven (family life) met het kind te hebben gehad: het standpunt dat verzoeker verdedigt. Zoals gezegd, is de rechtspraak van het EHRM een andere weg ingeslagen. In dit geding is niet aangevoerd dat sprake zou zijn van een schending van het privéleven. Een stelling van die strekking ligt niet besloten in het beroep op family life; in elk geval heeft het hof een stelling van die strekking niet in de gedingstukken gelezen. Over dat laatste is in cassatie niet geklaagd. Om deze reden mist verzoeker m.i. belang bij de klachten onder d en e.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/802f1e7b98d191d7fdcfe334c5beddd94502bc27690f903d31a01087ed2f492e | shasum -a 256