Alinea 89 Parket bij de Hoge Raad 5 juni 2012

12. Het Hof heeft op 23 februari 2011 bij separate beslissing ambtshalve de gevangenneming van verzoeker bevolen. Deze beslissing is aldus niet op de terechtzitting gegeven - daartoe was het Hof ingevolge art. 21, eerste lid, Sv ook niet gehouden - en betreft dan ook een beschikking als bedoeld in art. 138 Sv. Artikel 445 Sv houdt in dat tegen beschikkingen hoger beroep of beroep in cassatie niet open staat dan in de gevallen bij het Wetboek van Strafvordering bepaald. Het gesloten stelsel van in de wet geregelde rechtsmiddelen brengt mee dat een rechterlijke beslissing niet anders dan door het aanwenden van een rechtsmiddel kan worden aangetast en dat in een beschikking als hier bedoeld, waartegen geen rechtsmiddel beschikbaar is, de beslissing onherroepelijk is. Het openstellen voor verzoeker van cassatie, zoals in de voorafgaande beschouwing op het tweede middel is bepleit, valt buiten de rechtsvormende taak van de rechter en moet aan de wetgever worden overgelaten.(2) Ik zie geen grond om deze duidelijke jurisprudentiële lijn, in deze zaak te doorbreken. Daarbij merk ik op dat de opvatting dat de rechter die op de voet van art. 65, tweede lid, Sv ambtshalve de gevangenneming van de verdachte beveelt, gehouden is de verdachte vooraf te horen, onjuist is en geen steun vindt in het recht.(3) Voorts verdient opmerking dat verzoeker ingevolge art. 69, eerste lid, Sv te allen tijde kan verzoeken dat het bevel tot voorlopige hechtenis wordt opgeheven(4) en dat hem het recht van hoger beroep tegen een afwijzende beslissing op een verzoek tot opheffing toekomt. De behandeling van een dergelijk verzoek tot opheffing biedt naar mijn mening de in art. 5, vierde lid, EVRM verlangde voorziening.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/369cd77ac5c8b101300fa61564122c8c694d5331a47a000fbb12ea7efe1e75e0 | shasum -a 256