Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 12 juni 2012

7. In het oordeel van het Hof dat de verdachte genoegzaam op de hoogte was dan wel had kunnen zijn van de geldende beroepstermijn ligt besloten dat het Hof geoordeeld heeft dat niet aannemelijk is geworden dat verdachte is medegedeeld dat de termijn voor hoger beroep twee maanden bedroeg. Aan dat oordeel legt het Hof ten grondslag dat de verbalisant [verbalisant 1](1), die de mededeling uitspraak op 1 september 2008 aan de verdachte in persoon heeft betekend, ter terechtzitting in hoger beroep van 17 december 2010 als getuige heeft verklaard dat hij altijd iedere verdachte meedeelt dat de beroepstermijn twee weken bedraagt, en dat in de situatie dat een verdachte ter uitreiking van een vonnis wordt meegenomen naar het bureau, zoals in de onderhavige zaak is geschied, vanuit het systeem een bestand aan papieren - bestaande uit de mededeling uitspraak, met bijlage, en de aantekening mondeling vonnis - wordt uitgeprint dat in zijn geheel aan de verdachte wordt uitgereikt. In aanmerking genomen dat het Wetboek van Strafvordering niet een beroepstermijn van twee maanden kent en het derhalve - naar het Hof kennelijk en niet onbegrijpelijk heeft geoordeeld - allesbehalve voor de hand ligt dat de verbalisant zich bij de mededeling van de beroepstermijn heeft vergist in de door de verdachte bedoelde zin zoals het daarom evenzeer allesbehalve voor de hand ligt dat in de aan de verdachte uitgereikte papieren - welke dat ook mogen zijn geweest - een beroepstermijn van twee maanden is genoemd, is dit oordeel niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90f2d09f6a453219e1fae88a50772416849583048742712c0dbcd70190a9cdb3 | shasum -a 256