Alinea 28 Parket bij de Hoge Raad 21 september 2012

2.4 Voor wat de alimentatierechter heeft te doen bij de vaststelling van de onderhoudsbijdrage ten behoeve van een kind van een schuldenaar op wie de wettelijke schuldsaneringsregeling van toepassing is, verwijst de Hoge Raad vervolgens nog in rov. 3.5.4 naar zijn uitspraak van 14 november 2008((2)). In rov. 3.3.2 van die uitspraak overweegt de Hoge Raad: "... dat de rechter bij de beoordeling van een verzoek van een alimentatieplichtige om een vastgestelde uitkering tot levensonderhoud op grond van wijziging van omstandigheden op een lager of op nihil vast te stellen, in aanmerking zal kunnen nemen dat ten aanzien van de alimentatieplichtige de schuldsaneringsregeling van toepassing is en veelal de in dat verband vastgestelde feiten tot uitgangspunt zal kunnen nemen (...). In aanmerking genomen voorts dat de saniet gedurende de tijd waarin de schuldsaneringsregeling op hem van toepassing is, slechts kan beschikken over het op de voet van art. 295 lid 2 F. door de rechter-commissaris vastgestelde vrij te laten bedrag en dit bedrag, gelet op het daarbij van toepassing verklaarde art. 475d Rv, onder het bijstandsniveau is gelegen, tenzij de rechter-commissaris op de voet van art, 295 lid 3 F anders heeft bepaald, moet worden aangenomen dat een saniet, behoudens bijzondere omstandigheden, niet over draagkracht beschikt om onderhoudsbijdragen te betalen. Dit kan anders zijn, indien het vrij te laten bedrag door de rechter-commissaris op een hoger bedrag is bepaald. Indien in een procedure tot wijziging van alimentatie een verweer daartoe aanleiding geeft, dan wel de rechter informatie daaromtrent wenst, zal de saniet kenbaar moeten maken of de rechter-commissaris het vrij te laten bedrag op een hoger bedrag heeft bepaald en, zo niet, of hij deze daarom heeft verzocht. Is dit laatste niet het geval, dan kan de rechter de beslissing aanhouden ten einde de saniet in de gelegenheid te stellen alsnog dat verzoek te doen." De lijn die hier wordt uitgezet, is dat eerst duidelijkheid dient te ontstaan over de beslissing van de rechter-commissaris omtrent het vrij te laten bedrag - welke beslissing met inachtneming van de omstandigheden van het geval is te nemen - en dat daarna over de alimentatieplicht kan worden beslist mede in het licht van de beslissing van de rechter-commissaris. Immers, aan te nemen valt dat een saniet, behoudens bijzondere omstandigheden, niet over draagkracht beschikt om onderhoudsbijdragen te betalen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5d07c8cf70d935cb3dd16e849844719bd3b830d8ac0d521793e05e1556a73fba | shasum -a 256