Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2012

2.10 Aan de hypothetische berekening ligt overigens de veronderstelling ten grondslag, dat de nieuwe partner van de vader, als zij een gelijk inkomen als de vader zou hebben, de kosten van verzorging en opvoeding van hun beider kinderen ook in gelijke mate als de vader zou moeten dragen. Die veronderstelling zou juist zijn als de vader slechts onderhoudsplichtig jegens die kinderen en niet ook jegens zijn kind uit zijn vorige relatie zou zijn. Uitgaande van een gelijke verdeling van de draagkracht van de vader over zijn drie kinderen, zouden de vader en zijn huidige partner niet in de verhouding 1:1, maar in de verhouding 2:3 in de kosten van hun beider kinderen moeten bijdragen(7). De huidige partner van de vader ondervindt daarom hoe dan ook (en ook zonder een "verschuiving" van draagkracht van de vader ten gunste van [kind 1]) reeds nadelige financiële consequenties van het feit dat de vader mede jegens [kind 1] onderhoudsplichtig is. Als ervan wordt uitgegaan dat, zoals in de hypothetische berekening van het middel wordt aangenomen, voor [kind 2] en [kind 3] telkens slechts 1/6 van de totale draagkracht van de vader beschikbaar is, bedraagt de bedoelde verhouding zelfs 1:3 ten nadele van de huidige partner van de vader(8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1e55c548ce9d04aa4f1952deb8bc4169042db684de55d606a74cd4e05e69d074 | shasum -a 256