Alinea 15 Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 2012

5. Het Hof is bij de verwerping van het verweer uitgegaan van de beschrijving van de camerabeelden die is opgenomen in het proces-verbaal van bevindingen dat op 4 februari 2010 is opgemaakt door verbalisanten [verbalisant 1 t/m 3], en niet - zoals de steller van het middel kennelijk doet - van het samenvattende 'proces-verbaal relaas' waarin onder meer wordt verwezen naar de inhoud van het eerder genoemde proces-verbaal. Dat het Hof zich heeft gebaseerd op het proces-verbaal van bevindingen is niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen dat het proces-verbaal van 4 februari 2010 een verslag uit eerste hand is van hetgeen op de beelden te zien is, en het genoemde proces-verbaal relaas waarnaar de steller verwijst slechts een samenvatting bevat van dat verslag. Voor zover wordt geklaagd dat het Hof zonder de beelden te hebben bekeken tot de conclusie komt dat daaruit niet kan worden afgeleid dat helemaal geen worsteling heeft plaatsgevonden, wordt miskend dat het Hof dat heeft afgeleid uit de door de rechtbank gegeven beschrijving van die beelden. Dat oordeel is voorts niet onbegrijpelijk, nu die - noch in hoger beroep, noch in cassatie betwiste - beschrijving inhoudt dat het donker is en dat er in een hoekje van het beeld wat bewegingen zijn te zien.(1) Gelet daarop, en in aanmerking genomen dat het proces-verbaal van 4 februari 2010 niet inhoudt dat op de bedoelde camerabeelden is te zien dat verdachte iemand mishandelt maar slechts inhoudt dat daarop een worsteling/vechtpartij is te zien, heeft het Hof het in het middel bedoelde beroep op niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting en niet onbegrijpelijk verworpen op de grond dat door de verbalisanten geen evidente onwaarheden zijn opgenomen in bedoeld proces-verbaal. Het middel faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b0b95dee77b9c75a13191e10b4580939412b09b1c501d218e2589c3aaae988de | shasum -a 256