Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 2012

17. Het Hof heeft de betrouwbaarheid van de verklaring dat er inderdaad een zwelling van de lip was, woordelijk gebaseerd op een constatering van verbalisanten. Dat die constatering door verbalisanten is gedaan berust echter, gezien het ontbreken van een bron in het dossier, kennelijk op niet meer dan de veronderstelde juistheid van de verklaring van de getuige (petitio principii). Op die wijze kan de betrouwbaarheid van een verklaring niet worden onderbouwd. Het Hof kon de betrouwbaarheid van de verklaring van [betrokkene 1] wel op het gegeven baseren dat die voor de politie onmiddellijk verifieerbaar moet zijn geweest, maar in dat geval wordt de betrouwbaarheid van de verklaring niet aangenomen op grond van een constatering van verbalisanten maar op basis van de context van onmiddellijke constateerbaarheid door de verbalisant(en) van het waarheidsgehalte van de verklaring. Mogelijk is er slechts sprake van een ongelukkig gekozen bewoording in het arrest. Ook als daarvan niet kan worden uitgegaan, hoeft het middel in mijn ogen niet tot cassatie te leiden. Dat er geweld is gebruikt is in de bewezenverklaring van feit 1 primair zowel omschreven als duwen en als in het gezicht slaan. Het duwen is door de verdachte erkend. Wanneer voor het slaan in het gezicht niet een door het Hof goed gemotiveerde vaststelling van voldoende betrouwbaar bewijs kan worden aangenomen, dan zou de bewezenverklaring slechts op een ondergeschikt onderdeel anders hoeven te luiden zonder daardoor wezenlijk te veranderen. In dat geval kan met een verbeterd gelezen bewezenverklaring worden volstaan. Het middel faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b0b95dee77b9c75a13191e10b4580939412b09b1c501d218e2589c3aaae988de | shasum -a 256