Alinea 13 Parket bij de Hoge Raad 23 november 2012

1. Dit geding betreft de beroepsaansprakelijkheid van de gynaecoloog die de leiding had bij de bevalling van de moeder van [betrokkene 3] die rond haar geboorte op 16 september 1993 hersenletsel heeft opgelopen. De ouders van [betrokkene 3] houden [betrokkene 1], de dienstdoende gynaecoloog die de bevalling heeft begeleid, aansprakelijk en hebben bij inleidende dagvaarding van 26 augustus 1996 (optredend pro se en in hun hoedanigheid van ouders en wettelijk vertegenwoordigers) gevorderd hem te veroordelen tot schadevergoeding op te maken bij staat. In hoger beroep wordt niet langer bestreden dat de gynaecoloog een beroepsfout heeft gemaakt doordat hij op 16 september 1993 tussen 06.10 uur (na het toedienen van epidurale anesthesie bij de moeder) en 07.45 uur niet, zoals hij had moeten doen, een permanente CTG-registratie van de foetus heeft laten plaatsvinden teneinde zo tijdig mogelijk te registreren of bij de foetus asfyxie (zuurstoftekort) - dat tot ernstig hersenletsel kan leiden - optrad. Centraal in dit geding staat de vraag of het voor aansprakelijkheid van de gynaecoloog vereiste causale verband (in de zin van condicio sine qua non-verband) tussen de beroepsfout en de hersenbeschadiging van [betrokkene 3] aanwezig is. Het hof heeft met toepassing van de 'omkeringsregel' het bestaan van het causaal verband aangenomen en de gynaecoloog veroordeeld tot schadevergoeding. Het cassatiemiddel heeft grosso modo tot inzet dat het hof ten onrechte, althans ongenoegzaam gemotiveerd, tot toepassing van de omkeringsregel is gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d98b35ecce91429aca4fc0c84277b1145e1aa4c0c7d15c4a38b53694f57e2fd3 | shasum -a 256