Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 7 december 2012

2.10. Het hof heeft zich klaarblijkelijk aangesloten bij het oordeel van de rechtbank dat, om de veiligheid te waarborgen, het wenselijk is het draagbare gastankje schokabsorberende eigenschappen te geven. Daarbij gaat het niet om kennis die aan het geoctrooieerde voortbrengsel is ontleend. Partijen hebben over en weer elkaar het verwijt gemaakt dat de gestelde schokabsorberende eigenschappen nergens zijn gepreciseerd: noch in het octrooischrift, noch in de vergelijkingsobjecten en documentatie die Kompozit-Praha c.s. heeft opgevoerd als stand van de techniek. De rechtbank en het hof hebben kennelijk het oog gehad op een meer algemene notie dat een draagbare container (gastankje), waarin vloeibaar gas wordt opgeslagen onder druk, per definitie risico's voor de veiligheid meebrengt: zo'n container kan op de grond vallen of bij het stapelen ruw worden behandeld, waarbij (de wand van) het drukvat wordt beschadigd en de vloeistof of het gas ontsnapt of zelfs explosiegevaar optreedt. Het hof heeft, in het voetspoor van de rechtbank, tot het oordeel kunnen komen dat iedere constructie waarbij het drukvat niet direct in contact komt met de grond of met andere objecten, maar geheel of gedeeltelijk wordt omhuld (dan wel, wat betreft het Gasol-tankje, een "kraag" en een "voet" als 'stootrand' heeft), bijdraagt tot bescherming tegen dat veiligheidsrisico. Vanzelfsprekend is een verfijning van de mate van bescherming mogelijk door materiaalkeuze en vormgeving, bijvoorbeeld de mate van buigzaamheid of de vormgeving van de omhulling of stootrand, maar over de aard van de schokabsorberende eigenschappen is in octrooiconclusie 1 niets gezegd(21). Wanneer naar de stand van de techniek al draagbare drukcontainers bekend zijn met schokabsorberende eigenschappen (als hoedanig de rechtbank en het hof de "kraag" en de "voet" van het Gasol-gastankje hebben beschouwd en als hoedanig het hof de omhulling van het Compolite CS-gastankje beschouwt), ligt het in de redenering van het hof voor de hand dat de gemiddelde vakman deze voordelige eigenschap niet prijsgeeft wanneer hij op basis van de stand van de techniek zelf aan de slag gaat. Hieruit volgt dat, en waarom, de door het hof aan de gemiddelde vakman toegeschreven kennis geen bewijs of nadere motivering behoefde dan het hof heeft gegeven. De slotsom is dat ook de laatste klacht van dit cassatiemiddel niet opgaat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/72e034ec196b96300d5c48050e1a8f4a794f92e5f8c2362a3ace7bc6018ed7da | shasum -a 256