Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 20 november 2012

16. Aan de steller van het middel kan worden toegegeven dat de 'Aanwijzing' de kwaliteit van het opsporingsonderzoek bevorderende waarborgnormen en daartoe strekkende instructies bevat. De vraag of daarmee de 'Aanwijzing' tevens als recht in de zin van art. 79 RO dient te worden opgevat, is uitvoerig besproken in de conclusie van mijn ambtgenoot Silvis vóór HR 3 april 2012, LJN BU3452, NJ 2012/346 m.nt. Reijntjes. In deze conclusie komt de AG Silvis tot de slotsom dat bepaalde onderdelen van de 'Aanwijzing' zich ervoor lenen als recht in de zin van art. 79 RO te worden aangemerkt. In zijn annotatie onder dat arrest gaat Reijntjes een stap verder: de 'Aanwijzing' is te beschouwen als recht in de zin van art. 79 RO, hetgeen niet alleen betekent "dat de Hoge Raad de naleving mag toetsen, maar ook dat schending van de aanwijzing moet worden aangemerkt als een vormverzuim in de zin van dat voorschrift, en in die van art. 359a Sv." In zijn arrest laat de Hoge Raad zich niet in zoveel woorden uit over de vraag of de 'Aanwijzing' als recht in de zin van art. 79 RO dient te worden opgevat, maar wel kan dit tot op zekere hoogte uit dat arrest worden afgeleid nu naar het oordeel van de Hoge Raad niet-naleving van de 'Aanwijzing' op bepaalde punten een ernstig vormverzuim (naar ik begrijp in de zin van art. 359a Sv) oplevert. Dat doet vermoeden dat (ook) in de zienswijze van de Hoge Raad in ieder geval die bepaalde punten recht in de zin van art. 79 RO opleveren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/98c8e229f2c926678639d95925bd69bfd084a61b8cd920a96b8011cabda7e37b | shasum -a 256