Alinea 161 Parket bij de Hoge Raad 12 oktober 2012

De staatssecretaris neemt, door te volstaan met een opmerking dat er dient te worden gecompartimenteerd zonder te voorzien in een passende overgangsmaatregel, een reëel risico dat een ingreep in de deelnemingsvrijstelling niet het door hem gewenste gevolg heeft voor overgangssituaties. De belastingplichtige kan met een beroep op onmiddellijke werking verdedigen dat de ruimere deelnemingsvrijstelling ook van toepassing is op stille reserves die zijn ontstaan vóór de wetswijziging als gevolg waarvan de aandelen tot een deelneming zijn gaan behoren. Het expliciete standpunt van de staatssecretaris roept voorts de vraag op of, ongeacht de juistheid daarvan, de belastingplichtige op toepassing van regelcompartimentering mag vertrouwen als dat voor hem voordelig is. Dat speelt bijvoorbeeld na een inperking van de deelnemingsvrijstelling of als het gaat om een latent boekverlies dat door een wettelijke ingreep onder de deelnemingsvrijstelling komt te vallen. In beginsel moet deze vraag ontkennend worden beantwoord. Volgens vaste rechtspraak kan een belastingplichtige immers aan uitlatingen van de staatssecretaris in zijn hoedanigheid van (mede-)wetgever geen vertrouwen ontlenen. Gezien het feit dat de staatssecretaris zich ook in zijn besluiten voorstander van regelcompartimentering toont, meen ik dat het antwoord op die vraag toch bevestigend dient te luiden."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef0c6b0d6c78d9f6a343f6202fbf5b83f466d31cda6fefecd88f44c265552cdb | shasum -a 256