Alinea 201 Parket bij de Hoge Raad 12 oktober 2012

"In dit arrest bevestigt de Hoge Raad dat de in het kader van art. 13 Wet Vpb. 1969 ontwikkelde compartimenteringsgedachte eveneens van toepassing is op liquidatie-uitkeringen. In de tot dusverre gewezen arresten met betrekking tot deze door de Hoge Raad zelf ontwikkelde leer (HR 2 juli 1986, BNB 1986/305 en HR 19 juni 1991, BNB 1991/268) waren alleen voordelen behaald bij de verkoop van aandelen in geding. Het is na dit arrest nog maar een kleine stap aan te nemen dat de compartimenteringsgedachte ook zal gelden ten aanzien van dividenden. Het feit dat een liquidatie-uitkering anders dan een ,,gewoon'' dividend (althans indien het niet wordt uitgekeerd ten laste van gebonden vermogen) - civielrechtelijk niet wordt gezien als een vrucht van een aandeel, heeft voor de toepassing van de deelnemingsvrijstelling geen betekenis. Ook de ratio en de tekst van de artikelen inzake de deelnemingsvrijstelling geven geen aanleiding om in dit verband onderscheid te maken tussen koersresultaten en liquidatie-uitkeringen enerzijds en dividenduitdelingen anderzijds. In deze zin oordelen eveneens onder andere De Vries en Sillevis, Cursus Belastingrecht, onderdeel vennootschapsbelasting, 2.16.E.(d) en P.G.H. Albert in FED 1995/458. Een beroep op de extra praktische problemen die ontstaan als de compartimenteringsgedachte ook van toepassing wordt verklaard op dividenden zal de Hoge Raad waarschijnlijk evenmin van gedachten doen veranderen. Wie de compartimenteringsleer in het leven roept, laat zich niet afschrikken door praktische bezwaren. Hiermee spoort dat in het onderhavige arrest de Hoge Raad overweegt dat ,,van geen belang is dat niet in alle gevallen de feitelijke gegevens die nodig zijn voor een met de strekking van de vrijstelling van artikel 13 van de wet overeenstemmende toepassing, anders dan in casu, gemakkelijk zullen zijn te achterhalen''.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef0c6b0d6c78d9f6a343f6202fbf5b83f466d31cda6fefecd88f44c265552cdb | shasum -a 256