Alinea 217 Parket bij de Hoge Raad 12 oktober 2012

8.10 Het verschil in behandeling tussen binnenlandgevallen en buitenlandgevallen gaat echter nog verder bij Nederlandse dochtervennootschappen die inhoudingsplichtige zijn voor de dividendbelasting. De inhoudingsvrijstelling van art. 4 Wet op de dividendbelasting 1965, leidt tot een moeilijk te rechtvaardigen onderscheid tussen ingezeten aandeelhouders (die worden betrokken in de vennootschapsbelasting; art. 4(1) Wet Divb) en niet-ingezeten aandeelhouders (die niet onderworpen worden aan de eindheffing en dus niet kunnen verrekenen; art. 4(2) Wet Divb). Art. 4(1) (inwoners) spreekt immers van het van toepassing zijn van de deelnemingsvrijstelling bij de aandeelhouder. Als dividenden worden gecompartimenteerd, heeft dit tot gevolg dat de inhoudingsvrijstelling van toepassing kan zijn ook als er op het tijdstip van uitkering geen vrijgestelde deelneming (meer) is. In het tweede lid (niet-inwoners) daarentegen, is de inhoudingsvrijstelling aan een tijdstip gekoppeld: op het tijdstip waarop de opbrengst wordt ontvangen moet sprake zijn van een belang waarop de deelnemingsvrijstelling of -verrekening van toepassing is. De formulering van het tweede lid lijkt dus wel Richtlijn-proof, maar door de afwijking van het eerste lid ontstaat, indien binnenlandse dividenden wél gecompartimenteerd kunnen worden voor de dividendbelasting, een onderscheid dat zich slecht verdraagt met de vrije verkeersbepalingen van het EU-Werkingsverdrag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef0c6b0d6c78d9f6a343f6202fbf5b83f466d31cda6fefecd88f44c265552cdb | shasum -a 256