Alinea 24 Parket bij de Hoge Raad 2 november 2012

2.2. De rechtbank heeft weliswaar niet met zoveel woorden vastgesteld wat het onderhavige 'kamerprogramma' inhoudt, maar uit haar overwegingen, uit de weergave van de partijstandpunten in de beschikking en uit de gedingstukken valt af te leiden wat de rechtbank daarbij voor ogen heeft gestaan. In het Centrum voor Intensieve Behandeling (een derde echelonsvoorziening in de ggz) wordt gewerkt met programma's die structuur moeten geven aan de wijze waarop de in dit Centrum opgenomen patiënten hun tijd besteden. Naar ik uit de aan de rechtbank overgelegde afschriften begrijp, gaat het om een gestandaardiseerde dagindeling, een soort agenda voor de patiënt die van dag tot dag wordt vastgesteld. In een 'kamerprogramma' wordt verwacht dat de patiënt bepaalde gedeelten van de dag - uitgedrukt in uren en minuten - doorbrengt in zijn eigen kamer. Blijkens de bij de rechtbank afgelegde verklaringen maakt het 'kamerprogramma' deel uit van een individueel 'stappenplan' voor betrokkene. Een stappenplan houdt in, zoals het middelonderdeel ook tot uitgangspunt neemt, dat zolang de patiënt gewenst gedrag vertoont, de - aanvankelijk geringe - tijd die hij buiten de eigen kamer mag doorbrengen in de gemeenschappelijke ruimten van de afdeling of in de tuin van het ziekenhuis stapsgewijs wordt uitgebreid: telkens de volgende dag een aantal minuten langer. Onderaan de dagindeling staan de regels waaraan betrokkene zich dient te houden(6). De term 'stappenplan' komt evenmin als de term 'kamerprogramma' in de Wet Bopz voor. De vraag is dan ook gerezen, welke juridische kwalificatie hieraan moet worden verbonden(7).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0c0bc44b5b727602fae74f67a82f4e523439f977ff15da49cb70b273e06835b4 | shasum -a 256