Alinea 219 Parket bij de Hoge Raad 13 november 2012

De IND kan overigens ook ambtshalve een procedure tot ongewenstverklaring starten in het geval op andere wijze is gebleken van één van deze gronden. De betreffende vreemdeling wordt in de gelegenheid gesteld zijn zienswijze over de voorgenomen ongewenstverklaring naar voren te brengen en daarbij feiten en omstandigheden aan te dragen die naar zijn mening bij de besluitvorming moeten worden betrokken. Deze hoorplicht wordt doorgaans uitgevoerd door de vreemdelingenpolitie. Ook door de vreemdeling genoemde personen die volgens zijn verklaring iets in zijn voordeel kunnen aanvoeren, worden gehoord. Indien het daadwerkelijk tot een ongewenstverklaring komt, wordt de beschikking zo mogelijk aan de vreemdeling in persoon uitgereikt. Hierbij wordt tevens een in een voor de vreemdeling begrijpelijke taal gestelde brochure over de ongewenstverklaring verstrekt, met daarin informatie over de mogelijkheid binnen vier weken een bezwaarschrift in te dienen tegen de ongewenstverklaring. Het indienen van een bezwaarschrift heeft evenwel geen schorsende werking. Tegen het besluit op bezwaar staat beroep open bij de vreemdelingenkamer van de rechtbank 's-Gravenhage, waarna nog hoger beroep bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State kan volgen. Op het moment dat geen rechtsmiddelen meer kunnen worden aangewend of indien de uitkomst van aangewende rechtsmiddelen niet in Nederland mag worden afgewacht, dient de vreemdeling het Nederlands grondgebied eigener beweging te verlaten. Daarvoor kan een vertrektermijn worden gegeven, maar indien een risico bestaat dat de vreemdeling zich aan toezicht zal onttrekken, kan worden bepaald dat de vreemdeling Nederland onmiddellijk moet verlaten. Voldoet de vreemdeling niet aan de verplichting zelfstandig te vertrekken, dan kan hij worden uitgezet door de Dienst Terugkeer & Vertrek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ed9653e56bbe4d72a6d1b8efafd9468267e243bcb58198412ff2a4038d730d67 | shasum -a 256