Onder 2.7. Parket bij de Hoge Raad 30 augustus 2013

In het verweerschrift namens de officier van justitie (blz. 5) is aangevoerd dat het belang van betrokkene bij deze klacht niet duidelijk is, omdat het weliswaar gaat om van elkaar te onderscheiden rechtsfiguren, maar de criteria voor de beoordeling inhoudelijk gelijk zijn. Uit het voorgaande blijkt inderdaad dat de maatstaf voor het intrekken van een voorwaardelijk ontslag (art. 47 en 46) inhoudelijk gelijk is aan de maatstaf voor een opneming in het ziekenhuis op de voet van art. 14d lid 1 Wet Bopz. Aan die identieke maatstaf heeft de rechtbank getoetst. Het gemotiveerde oordeel van de rechtbank dat het besluit van de wnd. geneesheer-directeur “op goede gronden berust” is in cassatie niet bestreden. De Hoge Raad zou de bestreden beschikking verbeterd kunnen lezen en hieraan de gevolgtrekking kunnen verbinden dat betrokkene belang mist bij de klachten onder 1.a en 1.b en dat de motiveringsklacht onder 1.c faalt. Indien de Hoge Raad echter tot de slotsom zou komen dat de rechtbank ten onrechte een (niet bestaande) “beslissing tot intrekking van het voorwaardelijk ontslag van betrokkene van 23 januari 2013” heeft getoetst, dan zou de bestreden beslissing niet in stand kunnen blijven en zou de zaak na verwijzing geheel opnieuw moeten worden onderzocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/13ea4bf7c4b6d67481d9efdcb3dc136036132c2ae8d2db5a8235748bb9ed4205 | shasum -a 256