Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 30 augustus 2013

De zogenoemde ‘conversie’ is geregeld in het tweede lid van art. 14d: “De opneming geschiedt voor ten hoogste de termijn van de resterende geldigheidsduur van de voorwaardelijke machtiging, doch niet langer dan zes maanden. Behoudens bij een opneming op verzoek van de betrokkene geldt de voorwaardelijke machtiging van het moment van de beslissing van de geneesheer-directeur af als voorlopige machtiging”. De voorwaardelijke machtiging is door de wetgever geïntroduceerd teneinde als alternatief te kunnen dienen voor een onvrijwillige opname in een psychiatrisch ziekenhuis. Daarbij past de gedachte dat, zodra dit alternatief niet langer bruikbaar is om het gevreesde gevaar af te wenden of indien de betrokkene de door de rechter gestelde voorwaarden niet naleeft, de betrokken patiënt alsnog onvrijwillig in een psychiatrisch ziekenhuis wordt opgenomen, respectievelijk kan worden opgenomen. Vanaf dat moment krijgt de voorwaardelijk verleende rechterlijke machtiging een onvoorwaardelijk karakter. Evenals een voorlopige machtiging wordt een (eerste) voorwaardelijke machtiging verleend voor de duur van ten hoogste zes maanden (zie art. 10 lid 4 resp. art. 14c lid 1). Indien, bijvoorbeeld, de patiënt twee maanden na het ingaan van de voorwaardelijke machtiging alsnog onvrijwillig wordt opgenomen op de voet van art. 14d, geldt de voorwaardelijke machtiging vanaf dat moment als een (onvoorwaardelijk verleende) voorlopige machtiging in de zin van art. 2 Wet Bopz. Na het verstrijken van de resterende looptijd (in dit voorbeeld: vier maanden) kan zo nodig een machtiging tot voortgezet verblijf als bedoeld in art. 15 Wet Bopz volgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/13ea4bf7c4b6d67481d9efdcb3dc136036132c2ae8d2db5a8235748bb9ed4205 | shasum -a 256