Onder 6.12. Parket bij de Hoge Raad 3 september 2013

Het onderhavige rechtshulpverzoek is gebaseerd op het Europees Rechtshulpverdrag. Dat betekent dat dit verzoek inderdaad wordt beheerst door het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De juistheid van de door de verzoekende staat verstrekte informatie moet daarom tot uitgangspunt worden genomen (rule of non inquiry), terwijl de verzoekende staat erop mag rekenen dat de verdragsverplichtingen worden nageleefd. Dat laatste heeft vertaling gevonden in art. 552k lid 1 Sv, dat bepaalt dat aan het verzoek zoveel mogelijk gevolg moet worden gegeven. Anders dan de Rechtbank lijkt te menen, gaat het bij dit vertrouwensbeginsel niet om een beginsel dat de verhouding tussen het openbaar ministerie en de belanghebbende beheerst, maar om een beginsel dat de interstatelijke verhoudingen raakt. Het gaat om vertrouwen waarop de verzoekende staat aanspraak kan maken jegens de aangezochte staat. De aangezochte staat kan aan die aanspraak alleen voldoen als alle organen van de aangezochte zich door het vertrouwensbeginsel laten leiden. Ook van de rechter wordt daarom verwacht dat hij op de juistheid van de verstrekte informatie vertrouwt en dat hij aan het gedane verzoek zoveel mogelijk gevolg geeft. Dat betekent dat de beslissende vraag niet kan zijn of het openbaar ministerie mocht vasthouden aan het vertrouwensbeginsel, maar of de Rechtbank daaraan moest vasthouden. Dat een orgaan van de aangezochte staat (het openbaar ministerie) tekort is geschoten, kan in de interstatelijke verhoudingen moeilijk een argument zijn om niet aan de verdragsverplichtingen te voldoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dd60bf022eca3c74f32f859ce14149ff89eb72003d803808e7d82e2b121d6929 | shasum -a 256