Onder 3.17 Parket bij de Hoge Raad 8 november 2013

(i) de overweging dat art. 5 lid 5 dwingend voorschrijft dat een inbreuk zo spoedig mogelijk moet worden gemeld, vormt geen toereikende motivering van het oordeel dat aan schending van die verplichting de sanctie van verval van rechten is verbonden. Dat de meldingsplicht van art. 5 lid 5 dwingend van karakter is, draagt als zodanig niet bij aan het oordeel dat de sanctie op schending van die verplichting verval van rechten is, in plaats van een verplichting tot vergoeding van schade die Slotereind lijdt als gevolg van de beweerdelijk te late melding, zoals de Rechtbank heeft geoordeeld. Aan een toerekenbare schending van de contractuele meldingsplicht van art. 5 lid 5, eerste volzin, is immers op grond van art. 6:74 BW de sanctie van schadevergoeding verbonden. Partijen zijn het daar op zichzelf over eens, blijkens het feit dat niet alleen Afvalzorg, maar ook Slotereind, zij het subsidiair, heeft gesteld dat schending van de meldingsplicht tot een schadevergoedingsplicht leidt. Voor zover het Hof heeft geoordeeld dat als aan schending van de meldingsplicht van de eerste volzin van art. 5 lid 5, niet de sanctie van verval van rechten zou zijn verbonden, daaraan geen enkele sanctie zou zijn verbonden, is zijn oordeel derhalve rechtens onjuist, omdat het Hof in dat geval de regel van art. 6:74 BW heeft miskend, althans onbegrijpelijk in het licht van het partijdebat;

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9be5f8e6b8be3e4543252a67344d498433aa3c16e078db418ffc531f3ea71dc4 | shasum -a 256