Onder 3.18 Parket bij de Hoge Raad 18 november 2013

Ter onderbouwing van het feit dat de rechter rechtsherstel moet verlenen verwijst gemachtigde naar het grootwagenparkhoudersarrest waarin de Hoge Raad het oordeel van het Hof dat in het rechtstekort voorzag bevestigde (BNB 1999/122). De Hoge Raad overwoog in deze uitspraak dat er sprake was van een willekeurige bevoordeling van een groep belastingplichtigen. Dit vertoont een sterke parallel met de BOR waarvan de Raad van State ook vaststelde dat deze een willekeurig karakter heeft (Advies Raad van State en Nader Rapport, Kamerstukken II, 2008/09, 31 930, nummer 4, pagina 3) en waarvan vaststaat dat een grote groep belastingplichtigen c.q. verkrijgers van ondernemingsvermogen onevenredig wordt bevoordeeld. Daarnaast verwijst gemachtigde naar de uitspraak van Hof Den Haag d.d. 1 mei 2009, nummer Bk-07/00421, waarin werd geoordeeld dat de wetgever zijn beoordelingsvrijheid heeft overschreden door uitsluitend een vrijstelling overdrachtsbelasting te verlenen aan rechtspersonen voor de verkrijging van rijksmonumenten. Natuurlijke personen werden hierdoor gediscrimineerd. De rechter voorzag zelf in het rechtstekort. Ook hier werpt zich een paralel op met de BOR. Doordat de vrijstellingen in de BOR stapsgewijs zonder deugdelijke motivering zijn verhoogd worden verkrijgers van niet-ondernemingsvermogen gediscrimineerd. Gemachtigde verwijst tot slot naar de uitspraak van Hof 's-Hertogenbosch d.d. 27 september 2012, nummer 11/00681, waarin werd geoordeeld dat de gedifferentieerde tariefstelling voor bouwleges in een gemeentelijke verordening onredelijk en willekeurig was. Ook in deze uitspraak werd in het rechtstekort voorzien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aebf8fb469ed183d17fc40504c247ad9d7c421d95dc06bde3a9eca1e5c2f7e64 | shasum -a 256