Onder 2.35 Parket bij de Hoge Raad 6 september 2013

Zonder nadere motivering - die ontbreekt - is volgens het subonderdeel niet duidelijk dat en op grond waarvan het hof in deze schadestaatprocedure van oordeel is geweest dat, anders dan in de aansprakelijkheidsprocedure, het (voort)bestaan en de mate van arbeids(on)geschiktheid van [eiser] niet (meer) behoefde te worden vastgesteld met inachtneming van de rapportages van de in de hoofdprocedure geraadpleegde medisch specialisten Padt (neuroloog), Zeegers (orthopeed), Oostdam (klinisch psycholoog), De Rijk-van Andel (neuroloog), Herngreen (neuroloog-psychiater) en Van Wijngaarden (neuroloog), terwijl naar de, in dit geding, onherroepelijke oordelen van het hof bij het antwoord op de vraag naar het bewijs van het bestaan van de inkomensschade wél betekenis toekomt aan de (medische en arbeidsdeskundige) onderzoeken en rapportages welke hebben geleid tot de toekenning van de WAO-uitkering(en) van [eiser], en de vraag in hoeverre bepaalde gebreken leiden tot arbeidsongeschiktheid zich, ten dele, (ook) leent voor beoordeling door vorenbedoelde medisch specialisten (zie p. 3 en 4 van ’s hofs tussenarrest van 10 september 1997). Het is in dat licht bezien dan ook, of althans, (zonder nadere motivering) onbegrijpelijk dat het hof in de gegeven omstandigheden zonder (enige) raadpleging van medisch specialisten in de bestreden arresten heeft (gemeend te) kunnen (laten) oordelen over de mate van arbeidsongeschiktheid van [eiser] ad 75% na c.q. vanaf het hem op 29 september 1990 overkomen verkeersongeval, terwijl het in de aansprakelijkheidsprocedure de mate van arbeidsongeschiktheid ad 50% (mede en/of hoofdzakelijk) bepaald heeft op grond van door de medisch specialisten ter zake verstrekte rapportages van hun onderzoeken van [eiser].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/84b02edec25e844eb92d56e2c944e04160eabb6f13785ea87921265d057ab194 | shasum -a 256