Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 6 september 2013

Subonderdeel 1.2 klaagt dat als het hof bij zijn vaststelling van (de omvang van) de door [eiser] ten gevolge van het verkeersongeval geleden en nog te lijden vermogensschade bestaande in het door hem nadien gederfde inkomen c.a. wel de juiste maatstaf heeft aangelegd (en is uitgegaan van een juiste stelplicht- en bewijslastverdeling), het hof met zijn bestreden oordelen en daarop gegeven beslissing(en) zijn taak als appelrechter en de - door (de negatieve zijde van) de devolutieve werking van het appel (grievenstelsel) bepaalde - grenzen van de rechtsstrijd van partijen in hoger beroep heeft miskend. Het subonderdeel betoogt dat, gelet op de - volgens de in beginsel strakke regel uitsluitend in acht te nemen - toelichting op haar grief I - zoals samengevat in rov. 4.3 van het tussenarrest van 11 maart 2008 -, Allianz in appel (slechts) betoogde dat de rechtbank ten onrechte niet in haar oordeel in de rov. 3.4-3.6 had betrokken dat Pals in de bij de schadestaat overgelegde berekening van verlies aan verdienvermogen (nog) geen rekening had gehouden met de inkomsten van [eiser] uit de transportondernemingen Geldrop Transport en Begre en de inkomsten sinds 2006 uit het bedrijf van zijn zoon ([eiser] Lastechniek), en dat hij volgens Allianz in staat zou zijn de verdiencapaciteit die hij niet meer als buschauffeur kan aanwenden op andere wijze met administratief werk te gelde te maken “naast zijn (deeltijd)werk als buschauffeur” . Volgens het subonderdeel bestreed Allianz met grief I aldus - en terecht - niet het door de rechtbank in rov. 3.4 vooropgestelde (onherroepelijk) vaststaande uitgangspunt dat [eiser] in het kader van de WAO voor zijn eigen werk als buschauffeur 50% arbeidsongeschikt is, zijn werk voor 50% heeft behouden, hij wel geschikt zou (kunnen) zijn enkele andere lager betaalde functies fulltime te verrichten maar niet in staat zou zijn tevens voor 50% een lager betaalde functie te verrichten omdat zijn eigen baan daarvoor teveel energie kost. Door in het kader van zijn beoordeling van grief I in zijn bestreden arresten, in overeenstemming met c.q. door overneming van de oordelen uit het deskundigenbericht van de (register)arbeidsdeskundige Artoos, tot zijn oordeel (in rov. 16.2) te komen dat Allianz was geslaagd in het haar toegelaten tegenbewijs dat de verdiencapaciteit van [eiser] na het ongeval niet 50% maar 75% is (geweest) nu [eiser] in staat moet worden geacht om 75-80% van een fulltime baan als buschauffeur in het stads- en/of streekvervoer te verrichten ( “omdat de gestelde beperkingen bij [eiser] nu eenmaal licht zijn” ; rov. 16.1.4), is het hof dan ook getreden buiten de grenzen van het door grief I ontsloten gebied c.q. buiten de door deze appelgrief, in de memorie van grieven, getrokken grenzen van de aan het hof ter beoordeling voorgelegde rechtsstrijd in hoger beroep.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/84b02edec25e844eb92d56e2c944e04160eabb6f13785ea87921265d057ab194 | shasum -a 256