Onder 5.2 Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2013

De directeur-grootaandeelhouder van een BV heeft de mogelijkheid om de hoogte van zijn loon goeddeels zelf te bepalen. Dit betekent dat hij de mogelijkheid heeft het loon tijdelijk te stellen op nihil of een lager bedrag dan gebruikelijk is, dan wel loon geheel of gedeeltelijk uit te stellen. Tijdens deze periode van uitstel of tijdelijk afstel van loon wordt in veel gevallen de pensioenopbouw voortgezet. Voor de pensioendotatie wordt in dat geval het loon dat uitgesteld wordt of het loon dat vóór het tijdelijk afstellen genoten werd als uitgangspunt genomen. Van belang is voorts dat de BV de contante waarde van het uitgestelde salaris wel ten laste van de winst kan brengen. Dit vindt plaats door middel van een toevoeging aan de zogenaamde Reserve Uitgesteld Salaris. In de praktijk blijken de desbetreffende belastingplichtigen in toenemende mate van uitstel van salaris gebruik te maken om maximaal te kunnen profiteren van bepaalde wettelijke regelingen. Naast inkomensafhankelijke regelingen als studiefinanciering en individuele huursubsidie, moet daarbij in het bijzonder worden gedacht aan fiscale regelingen. Als fiscale motieven zijn in het bijzonder te noemen dat zij op deze wijze in aanmerking komen voor de toepassing van artikel 14, vijfde lid, van de Wet op de vermogensbelasting 1964 (de 80%-regeling), dat zij belastingheffing uitstellen en dat zij pensioenvoorschriften ontgaan. Dit laatste heeft de vorm van uitstel van loon tot de pensioengerechtigde leeftijd, waarna de loonbetaling op dat moment feitelijk dezelfde functie heeft als pensioen, zonder dat de daarvoor bestaande normeringen een rol hebben kunnen spelen. Uit het voorgaande moge blijken dat het uitstel van salaris een gekunsteld karakter heeft. Kenmerkend is dat zonder de geschetste fiscale en andere motieven niet tot uitstel zou worden overgegaan. Daarom stel ik thans voor, de loon– en inkomstenbelasting zodanig aan te passen dat er aan dit oneigenlijk gebruik een einde wordt gemaakt. Dit voorstel neemt tegelijkertijd de plaats in van het aanvankelijke voorstel tot invoering van een vorm van fictief rendement op aanmerkelijk-belang–aandelen voor de toepassing van de 80%-regeling. Dat voorstel, waarop de Raad van State veel kritiek heeft gehad, is thans vervallen. De beperking van het ongewenste gebruik van de 80%-regeling wordt nu bereikt door een verbeterde inkomensbasis voor de samenloopregeling. Met betrekking tot de loonbelasting stel ik in de eerste plaats voor te bepalen dat met betrekking tot diensttijd waarin het loon nihil is of anderszins aanzienlijk lager dan gebruikelijk, er in zoverre geen aanspraken op pensioen kunnen ontstaan (het voorgestelde artikel 11b van de Wet op de loonbelasting 1964). Om te bepalen of loon aanzienlijk lager is dan gebruikelijk, zal het moeten worden gerelateerd aan hetgeen in de desbetreffende beroepsgroep gebruikelijk is. Indien er duidelijk een wanverhouding bestaat tussen de gebruikelijke beloning en de genoten beloning, moet worden aangenomen dat het loon «aanzienlijk lager» is. Overigens komt het in de praktijk ook voor dat een directeurgrootaandeelhouder zijn salaris tijdelijk verlaagt om volstrekt andere dan fiscale

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f38ce6dfcc6da0d65fe00b60001ec0d7884f4815db2d2e548a7158abde625b2f | shasum -a 256