Onder 4.3. Parket bij de Hoge Raad 18 juni 2013

Het hof is van oordeel dat de inzittenden door het gooien van de bouwmaterialen/stenen zich hebben blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat [betrokkene 2] ten val zou komen en dat hij als gevolg daarvan zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Nu vast staat dat de auto door verdachte is bestuurd, is - los van de vraag of verdachte zelf ook stenen heeft gegooid - naar het oordeel van het hof is er sprake geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de overige inzittenden. Verdachte was immers de bestuurder van de auto en uit zijn verklaring volgt dat hij wist dat de andere inzittenden stenen uit die auto wilden gooiden. Als bestuurder bepaalde verdachte de snelheid van de auto en daarmee de snelheid van de achtervolging door [betrokkene 2]. Die snelheid was bepalend voor de aanmerkelijke kans dat [betrokkene 2] tengevolge van een val zwaar lichamelijk letsel zou kunnen oplopen. Verdachte heeft zich niet gedistantieerd van het stenen gooien. Als bestuurder van de auto had hij de auto tot stilstand kunnen brengen om zodoende de achtervolging te beëindigen. Gelet op het vorenstaande is het hof van oordeel dat verdachte zich - samen met anderen - schuldig heeft gemaakt aan een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bdb04eddda721e047136255488bce62d793385912f902e62b478d92644439477 | shasum -a 256