Onder 2.15. Parket bij de Hoge Raad 27 september 2013

“3.9. Naar het oordeel van het hof heeft de kantonrechter voor de beoordeling van de vraag of sprake is van een “rechtsgeldige opzegging” door [eiser] terecht van belang geacht dat [eiser] zelf vrijwillig in overleg met Countus is getreden over een indiensttreding bij haar. Ook is de vaststelling van belang dat van enige bemoeienis van [verweerster] bij het besluit van [eiser] om de arbeidsovereenkomst met Countus te ondertekenen, geen sprake is geweest. [eiser] had de duidelijke wens om bij Countus in dienst te treden. Door de ondertekening van de arbeidsovereenkomst met Countus heeft hij daartoe daadwerkelijk besloten. Gesteld noch gebleken is dat [eiser] voorafgaand aan dat besluit met [verweerster] heeft overlegd over een beëindiging van de lopende arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd met [verweerster]. Van een beëindiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden is daarom naar het oordeel van het hof dan ook in onvoldoende mate gebleken. Naar het oordeel van het hof dient de handelwijze van [eiser] als een (eenzijdige) opzegging door hem van de arbeidsovereenkomst te worden aangemerkt. Daaraan doet niet af dat [eiser] mogelijk nimmer met zoveel woorden jegens [verweerster] tot uitdrukking heeft gebracht dat hij de arbeidsovereenkomst beëindigde. Een opzegging behoeft immers niet expliciet plaats te vinden; die kan ook uit de gedragingen van de werknemer worden afgeleid.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/debd5e69b3fb75c6f50bf79486c7e5c04f2434e79e9b898fa7f526953efff59a | shasum -a 256