Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 27 september 2013

“5. Is bij rechtsgeldige opzegging ex art. 7:667 lid 4 BW gedacht aan een opzegging door de werknemer? Niet met name. Andere vormen van vernietigbaarheid zijn daarentegen in de Kamerstukken wel besproken, maar onvoldoende uitgediscussieerd. Zo is gesproken over druk op de werknemer die kan leiden tot een overeenkomst waaraan de werknemer niet kan worden gehouden ( Kamerstukken II 1998/99, 26 257, nr. 12 (Wetgevingsoverleg), p. 4-7; S.W. Kuip & C.G. Scholtens, Flexibiliteit en zekerheid, Deventer: Kluwer 1999, p. 468 en 472). Ook is er in het traject van de codificatie van de Ragetlie-regel twijfel over uitgesproken of een opzegging tijdens de proeftijd een rechtsgeldige opzegging is. Tijdens de bespreking van dat onderwerp repte de minister van mogelijk ‘misbruik van de proeftijd’ (S.W. Kuip & C.G. Scholtens, Flexibiliteit en zekerheid, Deventer: Kluwer 1999, p. 468-469). De duiding van de woorden ‘rechtsgeldige opzegging’ in de zin van art. 7:667 lid 4 BW is derhalve nog (steeds) niet uitgekristalliseerd. Denkbaar is dat de vernietigbaarheid een rol speelt bij een beëindigingsovereenkomst tussen werkgever en werknemer, waarna een beroep wordt gedaan op een van de wilsgebreken. Maar het begrip vernietigbaarheid ligt moeilijk in de situatie van een eenzijdige rechtshandeling in de vorm van een opzegging door de werknemer waarbij deze achteraf zegt dat zijn verklaring niet correspondeerde met zijn wil. Een wilsdiscrepantie (zoals bij misverstand, maar ook scherts en simulatie) leidt tot een ander gevolg dan een wilsgebrek (bedrog, dwaling, misbruik van omstandigheden). Mijns inziens leidt een afwezigheid van de wil bij een eenzijdige opzegging tot een niet rechtsgeldige opzegging in de zin van art. 7:667 lid 4 BW.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/debd5e69b3fb75c6f50bf79486c7e5c04f2434e79e9b898fa7f526953efff59a | shasum -a 256