Onder 4.5 Parket bij de Hoge Raad 13 september 2013

Verder betoogt het onderdeel dat het oordeel in r.o. 4.31 niet wordt gedragen door de verwijzing naar hetgeen in r.o. 4.28 wordt overwogen. Voor zover het hof zou hebben bedoeld naar r.o. 4.29 te verwijzen is dit oordeel om de reeds genoemde redenen rechtens onjuist, onbegrijpelijk en/of ontoereikend gemotiveerd, met dien verstande dat Favini RE in haar MvA sub 15 en 16 ook de werkelijke gerechtelijke kosten van rechtsbijstand in appel heeft gevorderd en deze kosten heeft gespecificeerd in de producties 23 en 24. ‘s Hofs oordeel dat het “mede” (en dus niet: “uitsluitend”) in het faillissement van Favini Meerssen B.V. aanleiding ziet tot matiging van de proceskosten tot matiging van de kosten in het principaal appel, is rechtens onjuist althans voldoet niet aan de aan dit matigingsoordeel op de voet van art. 242 Rv te stellen minimum motiveringseis. Het enkele feit dat Favini Meerssen B.V. is gefailleerd – iets wat de curator niet als verweer tegen de gevorderde vergoeding van de werkelijk proceskosten in het principaal appel heeft aangevoerd – kan geen matiging rechtvaardigen. Het faillissement brengt rechtens geen verandering in de rechtspositie van een contractuele wederpartij uit hoofde van een proceskostenbeding. ‘s Hofs oordeel vergde daarom volgens het onderdeel in elk geval een nadere motivering om begrijpelijk te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7c4a925a7e0203099c2df8ee4180da985bd292ad28550cc84c980eb6b7ac8b54 | shasum -a 256