Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2013

Onderdeel II.4.b , gericht tegen voormelde passage uit rov. 3.5.6 onder ii), voert aan dat het niet kunnen uitsluiten dat [verzoekster] leningen is aangegaan tot het (doen) betalen van steunvorderingen, terwijl een failliet geen zeggenschap meer over zijn vermogen heeft, getuigt van een onjuiste rechtsopvatting – althans is dit volgens de klacht onvoldoende (toereikend) gemotiveerd. Immers, als een vonnis waarbij een faillietverklaring wordt uitgesproken wordt vernietigd, heeft de schuldenaar nooit zijn zeggenschap over zijn vermogen verloren. Mede omdat het hier gaat om de vraag of het faillietverklaringsvonnis in stand kan blijven, komt aan de in de vorenbedoelde passage ii) uit rov 3.5.6. voorkomende term “zeggenschap” geen, laat staan het door het hof daar aan toegekend gewicht toe. Verder komt een dergelijk aangaan van deze leningen, bij een onherroepelijk worden van de faillietverklaring, niet ten laste van de boedel: de boedel is niet aansprakelijk dan voor zover deze gebaat is (art. 24 Fw), zo vervolgt deze deelklacht. Als ik het goed zie, klaagt het onderdeel ten slotte dat niet, althans niet zonder meer, valt in te zien dat het oordeel van het hof, dat niet is uitgesloten dat [verzoekster] leningen is aangegaan ter betaling van de steunvorderingen, in de weg staat aan het aanvaarden van [verzoeksters] stelling dat alle steunvorderingen zijn voldaan en voor het overige zijn kwijtgescholden en dat daarom geen sprake meer is van steunvorderingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/52f8ab9603fc1f97d749a3221679d5cba771d08c3dfa66134eab1364951af50e | shasum -a 256