Onder 2.22 Parket bij de Hoge Raad 18 oktober 2013

Onderdeel II.4.a mist feitelijke grondslag voor zover het (op p. 7) klaagt dat “deze stelling” zou slaan op “betalingen verricht door derden” in rov 3.5.6. De lezing waar het subonderdeel van uit gaat, zie ik niet in de gewraakte passage uit rov. 3.5.6. Gelet op de verdere passages uit deze overweging (met name de in subonderdeel II.4.b. aangevallen volzin) heeft “deze stelling” overduidelijk betrekking op “giften” en niet op “betalingen verricht door derden”. In zoverre faalt de tweede deelklacht van het subonderdeel. Voor zover het subonderdeel klaagt dat het hof heeft miskend dat een verbintenis door een derde kan worden nagekomen zonder dat sprake hoeft te zijn van een gift, faalt het mijns inziens ook. De overweging dwingt niet tot deze lezing. Het hof heeft alleen betwijfeld of die betalingen daadwerkelijk giften zijn (in plaats van leningen), zoals [verzoekster] heeft aangevoerd. Uit de door [verzoekster] in hoger beroep in het geding gebrachte producties (1 t/m 8) volgt wel dat de steunvorderingen aan [A], [B] N.V., de belastingdienst, Vesting Finance Fiditon (namens ING) en EBL Advies B.V. door derden, [betrokkene 5], [betrokkene 6] en Noreco B.V., volledig, althans deels zijn voldaan - en voor het restant zijn kwijtgescholden. Uit die producties volgt niet dat deze betalingen moeten worden aangemerkt als giften . Omdat [verzoekster] zelf aangaf dat het giften betrof, die zij op grond van een natuurlijke verbintenis zo snel mogelijk wenste “af te betalen”, is de aarzeling van het hof op dit punt niet onbegrijpelijk. Het hof kon op zichzelf de kwalificatie van de betalingen door derden (gift of lening) in aanmerking nemen, nu door die betalingen nieuwe schulden zouden kunnen zijn ontstaan - en dus nieuwe steunvorderingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/52f8ab9603fc1f97d749a3221679d5cba771d08c3dfa66134eab1364951af50e | shasum -a 256