Alinea 87 Parket bij de Hoge Raad 1 maart 2013

2.12. Klacht 3 maakt bezwaar tegen de overweging dat de moeder beter dan de vader in staat zou zijn om de kinderen contact met de andere ouder te laten onderhouden en tegen de overweging dat de vader onredelijke voorwaarden heeft gesteld aan de omgang tussen de moeder en de kinderen (rov. 9). Beide overwegingen vinden volgens de vader geen steun in de gedingstukken en de daarop gebaseerde redenering van het hof is volgens de klacht onbegrijpelijk. Zo blijkt uit de gedingstukken dat de moeder met de kinderen is ingetrokken bij een nieuwe levenspartner die gewelddadig en bedreigend bleek te zijn, in die mate dat de moeder in verband daarmee in een opvangtehuis is gaan wonen en, na enige tijd, de kinderen bij de vader heeft ondergebracht en zelf naar Finland is verhuisd. Volgens de vader volgt hieruit dat het veeleer de moeder is, die niet steeds in het belang van de kinderen heeft gehandeld. Voorts wijst de vader erop dat de moeder een aanbod van hem tot mediation heeft afgewezen. Dat de moeder bereid is het contact van de kinderen met de vader te onderhouden kan volgens de klacht niet worden afgeleid uit de omstandigheid dat zij de kinderen toen bij hem heeft ondergebracht. Tegen de achtergrond van de geschetste omstandigheden was het niet onredelijk dat de vader voorwaarden stelde aan het contact tussen de moeder en de kinderen, terwijl die voorwaarden zelf ook niet onredelijk waren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3bd67f4e87c3170b0ac8c434ab57c6286699b3a12da94770722e89d647fc4baf | shasum -a 256