Citaat | Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2014

Onder 4.7 Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2014

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2014, ECLI:NL:PHR:2014:123.

In het onderhavige geval gaat het om het heffen van belasting over niet daadwerkelijk verkregen inkomsten uit aandelen. Indien die inkomsten in de toekomst alsnog worden verkregen, kunnen zij als dividend of vermogenswinst toevloeien aan belanghebbende als ontvanger. Nu zowel het heffingsrecht over betaalde dividenden als over vermogenswinst op aandelen van particuliere beleggers in de verdragen aan de woonstaat is toegewezen, brengt de fictie/het forfait van de heffing in box III van de Wet voor wat betreft aandelenparticipaties als de onderhavige, potentieel niet een verschuiving teweeg in de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen Nederland en de verschillende andere landen. Mitsdien verzetten de hier van toepassing zijnde belastingverdragen zich niet tegen een op die fictie (forfait) gebaseerde Nederlandse heffing. Nederland is derhalve bevoegd om met betrekking tot de participaties van belanghebbende in de buitenlandse beleggingsfondsen een forfaitair rendement van 4% in aanmerking te nemen. Het aan het primaire standpunt van belanghebbende ten grondslag liggende betoog is onjuist.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/fd33b7bfc1795fb597069902927c0391ccefda903d8953604aff21ff11b138db. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt fd33b7bfc1795fb597069902927c0391ccefda903d8953604aff21ff11b138db, en de alinea staat in dat document op bytes 26270 tot 27392.