Onder 9.3 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2014

Middelonderdeel (iii) betreft de schakelbepaling van art. 59(1) Wfsv. In de artt. 16 en 59 Wfsv worden het loonbegrip en de heffingsregels van de Wet LB van overeenkomstige toepassing verklaard. Het Hof ziet daarin aanleiding (r.o. 4.16) om het voor de loonbelasting gewezen arrest HR BNB 2003/67 (zie 6.5) te gebruiken bij de uitleg van de Wfsv en het Besluit Wfsv. Art. 59(1) Wfsv en de daarop gegeven toelichting (zie 5.5) duiden er echter op dat het om de regels over de wijze van heffing gaat en niet om de materiële inhoud van begrippen als ‘dienstbetrekking’. HR BNB 2003/67 en het gegeven dat voor een arbeidsovereenkomst naar gemeen recht - en daarmee voor de loonbelasting - geen geschrift vereist is, zeggen niets over de vraag of het criterium ‘schriftelijk’ in art. 2.3 Besluit Wfsv in strijd is met art. 59(1) Wfsv. In zoverre treft onderdeel (iii) doel. Dat leidt echter niet tot cassatie, nu het gegeven dat art. 59 Wfsv niet geschonden is, geenszins impliceert dat het criterium ‘schriftelijk’ een constitutief vereiste is voor lage premie, zoals de Staatssecretaris wil. Uit HR BNB 2003/67 volgt trouwens wel - zoals ook uit HR BNB 2012/175 (zie 6.6) - dat u voorbijgaat aan wettelijke constitutieve eisen en in plaats daarvan aansluit bij de werkelijkheid van het feitelijk vervuld zijn van een dienstbetrekking als die wettelijke constitutieve eisen (in het ene geval een geoorloofde oorzaak en in het andere geval de eisen ‘schriftelijk’ en ‘persoonlijk ondertekend’) de realisering van de toe te passen loonheffingsnorm resp. uitkeringsnorm frustreren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ccd33d0a03ccec92dc1e1ba913dd9fc1b4560b9cffe6bb30287dd7f0b947b7b2 | shasum -a 256