Onder 6. Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2014

[verzoeker] heeft zich in het hoger beroep gemotiveerd verweerd en geconcludeerd dat het Hof de bestreden eindbeschikking zal bevestigen. Hij betoogt onder meer dat als Hyatt een bepaald standpunt inneemt, zij dat bij betwisting dient te bewijzen en dat de bewijslast van de door Hyatt aangevoerde dringende reden, weergegeven in de tussenbeschikking van het Gerecht, terecht op Hyatt is gelegd. Hij betoogt voorts dat Hyatt in haar ontslagbrief ook heeft gesteld dat een collega van [verzoeker] ([betrokkene 2]) hem moest weerhouden van het opnieuw schoppen en dat Hyatt in haar verweerschrift in eerste aanleg ook heeft gesteld dat [betrokkene 2] had verklaard “dat hij tussenbeide moest komen om te voorkomen dat [verzoeker] [betrokkene 1] nog een keer zou schoppen” en dat zulks haaks staat op de getuigenverklaring van [betrokkene 2] waar deze verklaarde dat hij – gelet op zijn door het Gerecht aangehaalde uitroep – kennelijk dacht dat [verzoeker] wilde schoppen, dat hij niet meer weet waarom hij dat dacht. [verzoeker] betoogt dat hij op geen enkel moment een poging heeft gedaan om [betrokkene 1] te schoppen toen zij op de grond lag. Hij betwist uitdrukkelijk de door Hyatt getrokken conclusie dat hij [betrokkene 1] wilde c.q. probeerde te schoppen. [verzoeker] bestrijdt dat het uiteengezette incident zowel objectief als subjectief een dringende reden oplevert voor ontslag op staande voet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/184db3ec869ab7b10ea019c3fc93ae102b5ee10169965e3c1d42bb9c37b81bcb | shasum -a 256