Onder 4.3 Parket bij de Hoge Raad 5 september 2014

Een beslissing tot verlenging van de schuldsanering vereist, zoals hierboven onder 3.5 aangegeven, maatwerk van de rechter. Dit geldt zowel in geval een verlengingsbeslissing voor de afloop van de termijn van art. 349a Fw wordt genomen als wanneer dat daarna geschiedt. Individuele omstandigheden die zich tijdens de schuldsanering hebben voorgedaan spelen een belangrijke rol bij het beantwoorden van de vraag of een verlenging dient plaats te vinden en hoelang deze dient te duren. M.i. brengt een redelijke uitleg van art. 349a Fw mee dat de rechter in zijn beslissing tot verlenging van de schuldsanering ook bepaalt wat de omvang van de verplichtingen is waaraan een schuldenaar in de periode van verlenging onderworpen is. Hij kan bepalen dat de schuldenaar nog voor enige tijd “gewoon” aan alle uit de wettelijke schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen is gebonden. Hij kan echter ook besluiten dat voor de schuldenaar een “verlicht” regime van verplichtingen geldt. M.i. brengt het proportionaliteitsbeginsel mee dat de rechter het tijdens de verlenging geldende verplichtingen-regime op het doel dat hij met de verlenging wenst te bereiken afstemt . Zo is het denkbaar dat bepaald wordt dat de schuldenaar gedurende de verlengingstijd nog slechts een in omvang beperkt bedrag aan de boedel hoeft af te dragen en er verder geen verplichtingen, zoals de sollicitatieplicht, van kracht zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2acdb804bf4345321607184ea788094c62fe5bcddd7f6b870b5754502e6571bd | shasum -a 256