Onder 14. Parket bij de Hoge Raad 26 september 2014

Als gezegd, wordt bij de beantwoording van de vraag of ook de (door de verkoper niet vrijwillig aangegane of overeengekomen) publiekrechtelijke lasten en beperkingen vallen onder het bereik van art. 7:15 lid 1 BW en in dat verband ook bij de beantwoording van de vraag wanneer is voldaan aan het vereiste van ‘bijzondere lasten en beperkingen’, als argument genoemd dat publiekrechtelijke lasten en beperkingen veelal ook voor de verkoper niet eenvoudig kenbaar zijn. Inmiddels zijn op het terrein van kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen belangrijke verbeteringen op komst met de inwerkingtreding op 1 juli 2007 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende zaken (Wkpb), een raamwet die de hoofdlijnen van een registratiestelsel en een registratiemethodiek bevat en die ruimte biedt voor ontwikkeling, fasering en groei. Zie Hijma, a.w., nr. 276 met verdere verwijzingen naar onder anderen W.C. Huijgen & S. Pront-van Bommel, WPNR 2007/6730, p. 921 e.v., J.A. van Zevenbergen, Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen nader bekeken, Vastgoedrecht 2008-3, p. 67 e.v., en ook W.C. Huijgen, Koop en verkoop van onroerende zaken, 2012/18a, waar wordt betoogd dat door de bestuurlijke voorschriften inzake bekendmaking van besluiten ten behoeve van belanghebbenden niet kan worden volgehouden dat deze niet kenbaar zijn voor de rechthebbende op een registergoed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d413cd9aa54c770c3d8057641b11ba0e05f6011d18e4c1f3527e595672a49c72 | shasum -a 256