Onder 4.4.2 Parket bij de Hoge Raad 26 september 2014

Gegeven het onder 4.4.1 genoemde uitgangspunt moet weliswaar rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat deskundigen tot verschillende uitkomsten zullen komen, maar daarmee is nog niet gezegd dat als dat gebeurt de rechter goed kan beoordelen of de ene benadering “beter” is dan de andere. Zelfs wanneer een door het Hof benoemde deskundige tot een (zelfs: geheel) andere uitkomst zou zijn gekomen dan de door partijen aangezochte deskundige, zou het Hof dus een keuze hebben moeten maken die, gegeven het onder 4.4.1 vermelde uitgangspunt, door de in dit soort berekeningen niet geverseerde rechter niet trefzeker zou zijn te funderen. Het gaat immers in essentie om een feitelijke (rekenkundige) kwestie waaromtrent de rechter geen bijzondere kennis heeft (precies daarom hebben partijen en later de rechter de hulp van deskundigen ingeschakeld). Het zou, gelet op de vigerende rechtspraak, wellicht mogelijk zijn geweest om met betrekkelijk weinig omhaal aan te sluiten bij het oordeel van een door de rechter benoemde deskundige die van voren af aan en zonder zich te bekommeren om het al door [betrokkene 1] gedane werk aan het rekenen zou zijn geslagen, maar aldus zou de zaak zeker niet zonder meer op een betere of gelukkiger wijze zijn beslecht dan door relevante – maar geen doorslaggevende – betekenis toe te kennen aan – in casu – de bevindingen van [betrokkene 1]. Vooral ook daarom – en voorts om de hierna onder 5.9 nader genoemde redenen – zoekt het Hof, met belangrijke kanttekeningen en clausuleringen, aansluiting bij de deskundige die partijen zelf hebben ingeschakeld. Dit oordeel wordt in cassatie niet bestreden, wat er van dat oordeel verder ook zij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b99eec0ed441b76193740f7c23489cd29dca3c156304b7dbc8251242dd095312 | shasum -a 256