Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 16 september 2014

11. Voor het bij voorbedachte raad in aanmerking te nemen tijdsverloop lijkt mij in het onderhavige geval hetgeen plaatsvindt na de eerste serie steken van grote betekenis. Het Hof heeft vastgesteld dat na de eerste serie steken de televisie door verdachte is afgekoppeld en weggedragen en dat de tweede serie steken is toegebracht terwijl het slachtoffer inmiddels op de grond lag. Het tijdsverloop tussen beide series steken bood verdachte (opnieuw) gelegenheid tot beraad. Het afkoppelen en wegdragen van de televisie heeft het Hof kennelijk gezien en kunnen zien als een (rationele) handeling die enige tijd in beslag heeft genomen. In verband met dat tijdsverloop heeft het Hof kennelijk ook in aanmerking genomen dat verdachte volgens zijn voor het bewijs gebezigde verklaring (bewijsmiddel 1) eerst nog de achterdeur en de auto heeft open gedaan. De tweede serie steken vindt dus in ieder geval plaats na ruim tijdsverloop dat voldoende was voor het ophalen van een mes uit de keuken, een eerste serie steken, het openen van de auto, het afkoppelen en wegdragen van de televisie. Dat het Hof deze steken (in de rug, de heup en in het onderbeen) als niet fataal heeft aangemerkt staat hieraan niet in de weg. Het Hof heeft immers overwogen dat deze steken zijn toegebracht op het moment dat het slachtoffer nog in leven was en wellicht nog te redden was. Uit dat laatste volgt dat ook de tweede serie steken een bijdrage vormt aan de dood. Het Hof heeft daarop in de bewijsoverweging ook gewezen: “Uit de sectiebevindingen volgt voorts dat alle door verdachte aan het slachtoffer toegebrachte letsels een bijdrage hebben geleverd aan het intreden van de dood”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b402e1d7228ce557ad3818f4b4763cea80c6a88324685c601ae6b05a92e2c4e | shasum -a 256