Onder 2.3. Parket bij de Hoge Raad 7 maart 2014

In hoger beroep, in de toelichting op zijn derde grief, heeft de jeugdige naar voren gebracht dat de verklaring van de gedragswetenschapper d.d. 14 maart 2013 uitsluitend is gebaseerd op (dossier-)informatie van Bureau Jeugdzorg en op het gesprek dat de gedragswetenschapper met de jeugdige heeft gehad. De gedragswetenschapper heeft de advocaat van de jeugdige geen gelegenheid gegeven om schriftelijk stukken in te brengen. Deze eenzijdigheid van het onderzoek door de gedragswetenschapper is volgens de grief in strijd met beginselen van een zorgvuldig onderzoek ex art. 3:2 Awb . Volgens de toelichting in het cassatierekest had de gedragswetenschapper, vanwege haar positie als onafhankelijk en neutraal onderzoekster, ook de informatie tot zich moeten nemen die namens de jeugdige werd aangereikt. Vervolgens was het aan de gedragswetenschapper om iets met deze informatie te doen (cassatierekest onder 18). De door het hof vermelde omstandigheid dat de advocaat van de jeugdige de desbetreffende stukken aan de kinderrechter heeft kunnen overleggen (en ook heeft overgelegd) maakt dit niet anders: het was hem erom te doen dat de gedragswetenschapper deze informatie zou betrekken in haar onderzoek. Volgens de klacht gaat het hier om een onherstelbaar gebrek. Bovendien is gehandeld in strijd met art. 12 IVRK. De toelichting op de klacht wijst nog op het in art. 6 EVRM bedoelde beginsel van equality of arms (cassatierekest onder 19). De vraag of het onderzoek ook aan objectiviteit heeft ingeboet door het feit dat de gedragswetenschapper in dienst is van de stichting Bureau Jeugdzorg , zal hierna afzonderlijk aan de orde komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1dcf6be5f457d540b1b8ad6e2ba4bea022372b10035f2c44be05833f85f3ad74 | shasum -a 256