Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 7 november 2014

Belangrijker nog dan het hiervoor bedoelde gebrek aan adstructie acht ik dat voor de veronderstelde terughoudendheid waarmee een aanbestedende dienst de (dis)proportionaliteit van toepassing van een uitsluitingsgrond zou moeten beoordelen, iedere rechtsgrond ontbreekt. Ook uit de in dit verband in de schriftelijke toelichting van de mrs. De Bie Leuveling Tjeenk en Schimmel genoemde passage uit de MvT bij de (ontwerp-)Aanbestedingswet 2012, waarin wordt gesteld dat de aanbestedende dienst “in speciale gevallen” van uitsluiting kan afzien , vloeit geenszins voort dat de aanbestedende dienst bij het toetsen van de proportionaliteit van een eventuele uitsluiting terughoudendheid zou moeten betrachten. Met “speciale gevallen” worden kennelijk gevallen bedoeld waarin toepassing van de betrokken uitsluitingsgrond disproportioneel zou zijn. Daarmee is echter niet gezegd dat de aanbestedende dienst de mogelijke disproportionaliteit met terughoudendheid zou moeten beoordelen. Ook het vervolg van de bedoelde passage biedt geen enkele steun aan de gedachte dat voor de aanbestedende dienst beperkingen zouden gelden bij de beoordeling of een eventuele uitsluiting aan de proportionaliteitseis voldoet. Na een verwijzing naar de in art. 2.88 geregelde gevallen, wordt in de MvT opgemerkt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db9f39621d138d90b2ca7daa46f410f8a5dbed0e8dda299ff4037bd103e04e8c | shasum -a 256