Onder 3.23 Parket bij de Hoge Raad 7 november 2014

Ik kan mij voorstellen dat concurrerende inschrijvers alle belang erbij hebben dat de winnende inschrijver die binnen het bereik van één van de facultatieve uitsluitingsgronden valt, daadwerkelijk wordt uitgesloten. Dat is echter niet het belang tot bescherming waarvan de mogelijkheid van uitsluiting op de facultatieve uitsluitingsgronden primair strekt. De facultatieve uitsluitingsgronden strekken (althans in een regime als het Nederlandse, waarin de aanbestedende dienst zelf beslist of en zo ja, welke facultatieve uitsluitingsgronden op de aanbesteding van toepassing zijn) primair ertoe dat een aanbestedende dienst niet gedwongen wordt zaken te doen met een inschrijver, wiens geloofwaardigheid is aangetast en in wie hij geen vertrouwen heeft. Dat de aanbestedende dienst niettemin van uitsluiting moet afzien indien deze disproportioneel zou zijn, is een uitvloeisel van het proportionaliteitsbeginsel, dat in zoverre tot bescherming van de betrokken inschrijver strekt. Naar mijn mening prevaleert de bescherming die de betrokken inschrijver aan het proportionaliteitsbeginsel kan ontlenen zowel boven het belang van de aanbestedende dienst als boven het belang dat andere inschrijvers erbij hebben dat hun (winnende) concurrent wordt uitgesloten. Met dit alles acht ik onverenigbaar dat wordt “gekort” op de bescherming die de betrokken inschrijver aan het proportionaliteitsbeginsel kan ontlenen, doordat wordt belet dat de (dis)proportionaliteit van een eventuele uitsluiting ten volle door de aanbestedende dienst wordt beoordeeld en doordat de aanbestedende dienst bij die beoordeling te betrachten terughoudendheid wordt opgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db9f39621d138d90b2ca7daa46f410f8a5dbed0e8dda299ff4037bd103e04e8c | shasum -a 256