Onder 5.4 Parket bij de Hoge Raad 5 november 2014

“Een geheel andere zaak is het „spelletje", waarop deze leden doelen, dat de man slechts pro forma weg is doch de facto wel voor zijn vrouw zorgt en de vrouw de schijn ophoudt, dat zij als verlaten vrouw zonder inkomen, bijstand nodig heeft. Deze gevallen doen zich ook thans voor, evenals het leven in concubinaat, waarbij de concubine door de andere partner vermoedelijk financieel wordt gesteund. Het gaat hier om gevallen van aanvragen van bijstand door personen, die deze, door inkomsten van andere zijden, in wezen niet nodig hebben, derhalve over gevallen van fraude, zowel bij de aanvrage als tijdens het genieten van de bijstand. Dit zijn gevallen, die onder elk systeem van bijstand zullen voorkomen. Elke gemeente, vooral de grotere, kent de moeilijkheden aan deze gevallen verbonden. Scherpe controle is hier soms — hoe onaangenaam ook — noodzakelijk. Een en ander zal kunnen leiden tot weigering c.q. vermindering of intrekking van de bijstand, waarvan de juistheid in beroep zal kunnen worden beoordeeld. Bovendien zal juist in de gevallen van „het spelletje" een verhaalsactie, door de gemeente uit te voeren, veel effectiever zijn dan het opleggen van alimentatie-actie als voorwaarde aan de zgn. verlaten vrouw. Het verhaalsbeleid zal erop gericht moeten zijn „premies" als waarop deze leden doelen te voorkomen c.q. weg te nemen. Daarom wordt thans ook gijzeling mogelijk gemaakt.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/504c0dca2ebb40a05f3b45fed6066fc2d8481455a8a2d1c652cc80c405548f77 | shasum -a 256