Onder 3.6. Parket bij de Hoge Raad 23 september 2014

De officier van justitie heeft in raadkamer te kennen gegeven dat hij er niet van overtuigd is dat in een latere strafprocedure een verbeurdverklaring zal worden geëist. Gelet op de voorts door de officier van justitie gehanteerde maatstaf hebben die bewoordingen betrekking op beide inbeslaggenomen voorwerpen, te weten de vrachtauto en de loader. De Rechtbank heeft blijkens haar hiervoor onder 3.3 weergegeven overwegingen met betrekking tot de vrachtwagen - mijns inziens niet onbegrijpelijk - uit het door de officier van justitie aangevoerde afgeleid dat daarin besloten ligt dat het belang van strafvordering zich niet meer tegen teruggave van de inbeslaggenomen voorwerpen verzet. Haar beslissing aangaande vrachtauto is ook op hetgeen door de officier van justitie is aangevoerd, gebaseerd. Het stond de Rechtbank echter niet meer vrij, eenmaal vastgesteld hebbend dat er geen onderzoeksbelang meer is waardoor handhaving van het op de voet van art. 94 Sv gelegde beslag wordt gerechtvaardigd, wat betreft de loader zelfstandig te beoordelen of er nog een belang van strafvordering was. Door vervolgens ten aanzien van de loader te oordelen dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat in een latere strafprocedure de loader verbeurd zal worden verklaard omdat het strafbare feit onder meer met de loader is gepleegd en dat daarmee het strafvorderlijk belang van het in beslag houden is gegeven, heeft de Rechtbank hetgeen hiervoor onder 3.5 is vooropgesteld miskend. Voor zover het middel daarover klaagt, is het terecht voorgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33fa8053e2661590f8278b93dadaa1d7ee6a8f0dde1b3c58200bafab319c66e5 | shasum -a 256