Onder 4.13 Parket bij de Hoge Raad 12 februari 2014

Het betoog van Deloitte dat collectieve acties steeds vaker voorkomen en effecten hebben op het bedrijfsleven, brengt in het vorenstaande geen verandering. Bovendien dient niet vergeten te worden, dat het collectief actierecht het voortraject kan vormen voor de totstandkoming van een collectieve schikking, waardoor een of meer rechterlijke uitspraken in een collectieve actie duidelijkheid kunnen scheppen en aldus bijdragen aan de bereidheid om met elkaar in onderhandeling te treden en er samen uit te komen. Dit geldt overigens ook voor een uitspraak van de Hoge Raad in een prejudiciële procedure. Dat desalniettemin strenge eisen moeten worden gesteld aan de regeling van het collectief actierecht en de Nederlandse wetgever kritischer is geworden, zal ik overigens niet tegenspreken. Veel van de ons omringende landen hebben vrij recent regelgeving omtrent groepsacties geïntroduceerd. Groepsacties met een zogenaamd opt-in systeem bestaan bijvoorbeeld in Zweden, Finland, Italië en het Verenigd Koninkrijk. Groepsacties met gebruik van een opt-out mogelijkheid kent niet alleen Nederland, maar ook Portugal. Frankrijk en België werken momenteel aan de invoering van een vorm van collectieve actie. Een opt-in-procedure houdt in dat benadeelden pas zijn gebonden aan de collectieve actie nadat zij hier expliciet mee hebben ingestemd en/of zich actief als deelnemer aan een actie hebben gemeld. Bij de opt-out-procedure maken kort gezegd alle eisers en potentiële eisers die onder een bepaalde nadere gedefinieerde groep vallen onderdeel uit van de gebundelde actie, tenzij zij expliciet aan hebben gegeven daar niet aan gebonden te willen zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1fbefb5ad3f5ef9b3168b066ef01466c1027ac33d1722a64173fa3b87121624 | shasum -a 256